Land, conflict, identity in India’s north-east: negotiating the future
door Geertrui Poelaert
Inleiding
Conflict gaat vaak over land. Ook het NO van India toont aan hoe attitudes gecombineerd met intense competitieve en onbuigzame interpretaties van de geschiedenis en geografie leiden tot etnische en demografische problemen die moeilijk op te lossen zijn. (men is verontwaardigd over de bescherming door de Centrale Regering, en er is een lichamelijke en emotionele afstand van het vasteland => hebben een vreemde soort van afhankelijkheid bitterheid en aliënatie veroorzaakt in de regio.
Auteur in dit artikel meent dat de regio meer gebruik moet maken van het natuurlijk voordeel van de overvloedige grondstoffen. Grotere autonomie met uitbreidende macht voor de village “republics”, gebaseerd op traditie, maar met een concrete verandering omtrent gendergevoeligheid en representatie.
Land, en de vele zaken die daar mee gepaard gaan (zoals grondstoffen, settlement, migratie, geschiedenis en cultuur, claims en tegen-claims; blijft een grote uitdaging voor in de toekomst
The regional setting
NO-India is gelegen tussen 4 landen: Tibet/China, Myanmar, Bangladesh en Bhutan. De enige fysieke verbinding met India loopt via de Chicken’s Neck, wat een smalle landgang is (20 km breed op het nauwste punt). Het NO van India grenst voor slechts 2% met India, dit draagt bij tot het gevoel van afstand met India. In het NO liggen 7 (of 8 indien Sikkim wordt bijgerekend) staten, waaronder Assam. De populatie van het NO telt slechts 4% van de 1 biljoen inwoners van India (ongeveer een populatie van 35 miljoen in NO). Maar er zijn wel zo’n 350 verschillende etnische groepen. Overheen de jaren is een gevoel van vervreemding gegroeid, en in sommige gevallen zo ook de wens voor scheiding. Bijvoorbeeld de Nagas, die leven in de staten NAgaland, Manipur en Assam meenden dat ze nooit deel uitmaakten van India en willen leven als een onafhankelijke entiteit. Zij waren de eerste om in opstand te komen tegen New Delhi
The collapse of the State
Vaak wordt de integriteit en het concept van de Staat en natie verward, en betwist. Er vind een ineenstorting van de verschillende instituties plaats. Bv in Manipur worden de politiestations bezet door opstandelingen. Governance wordt gekenmerkd door een bijna volledige afwezigheid van de vele delen van de staat. Maar het draait hem niet louter rond trouwheid aan de staat. Er is ook de kwestie van identiteit. Er is veel schrik en bitterheid bij de minderheden, die geschonden zijn door de intensieve centrale of staatsregering.
Er zijn vele waarheden en percepties en er zijn conflicterende realiteiten. Het zijn deze conflicterende percepties die aan de basis liggen van de meeste confrontaties in de regio, tussen India en zijn opgevatte NO, net als binnen het NO zelf.
India heeft verschillende wetten en Constitutionale voorzieningen ter bescherming van de rechten van de etnische groeperingen in het het NO, vooral voor de bergstammen. Dus de “Sixth Shedule” en Artikel 371A om de vele stammen, en de staten die gedomineerd zijn door stammen te beschermen (veel minder gekend dat artikel 370 met betrekking tot Kashmir waarbij men voorkomt dat “outsiders” land kunnen kopen in die staat). Sixth SHedule van de Constitutie bestaat sinds de jaren 1950, het was een inventieve poging om de kleine stammen extensieve macht te geven (ontwikkeling op eigen tempo, autonome districtraden, het beschermen van de tradities, landen en rechten). Maar alle regio’s zijn heterogeen, en de kleinere groepen worden vaak gemarginaliseerd onder druk van de “beschermde” volkeren. De minderheid is in een ander district een meerderheid. Wetten moeten veranderd worden, en meer representatief, meer gender gevoelig en meer democratisch worden.
Community and territoriality
De Nagas vragen om een unificereing van de landen die “traditioneel” van hen zijn. Maar indien hun claims zullen volbracht worden heeft dit heel wat implicaties voor de territoriale groote van Manipur, assam,…
An alternative model of governance for the future
Gezien het falen van de staatsinstituties om governance of een gevoel van cohesie in de dorpen en de administraties van de districten teweeg te brengen -> traditionele tribale instituties kunnen misschien een oplossing zijn. Deze werken immers op basis van sociale cohesie, collectieve wil, leiderschap van de ouderen,…Deze traditionele instituties kunnen een forum kiezen waarbij alle (bijvoorbeeld) Nagas gerepresenteerd zijn (val de stammen uit de verschillende staten waar de Nagas leven). Dit kan een eerste stap zijn voor Naga eenheid. Maar deze eenheid kan nooit territoriaal van aard zijn. Maar het feit dat de Naga-eenheid nooit territoriaal kan zijn ligt moeilijk voor de Naga’s. De Indische staat kan wel, via artikel 3 van de Constitutie, territoriale grenzen aanpassen. Maar dit zou enorme gevolgen teweeg (gemeenschappen die bezorgd zijn over hun politieke rechten…).
Volgens de auteur van het artikel moeten we werken met de traditionele systemen, waarbij nieuwe rechten van governance en gerechtigheid geïntroduceerd worden op het dorpsniveau. De Nagas zijn dan niet territoriaal één, maar ze kunnen eeen Naga verkiezingslichaam samenstellen op het staatsniveau. De verschillende panels kunnen dan samenkomen om te praten over zaken gerelateerd met de Naga traditie, lokale ontwikkeling van de infrastructuur,…
Geschiedenis is een gedeeld proces, elk volk heeft zijn eigen voorgeschiedenis.
Migration and conflict
Migratie is verbonden met land settlement en de conflicten die daaruit voortkomen. In het NO van INdia zijn land rechten en territoriale concepten de hoofdfactoren in het ontwikkelen en versterken van identiteiten. Neem bijvoorbeeld de staat Assam, waarbij er heel wat illegale migratie is vanuit Bangladesh. Miljoenen van van Bangladeshis zijn de voorbije 30jaar naar India verhuist. Cijfers van de Indische regering spreken over 15 miljoen, andere schatten dit hoger/lager. Men verhuist om economische redenen, de push factoren zijn endemische armoede in Bangladesh. Een groot deel van deze migranten heeft zich gesettled in Assam.
Hun aanwezigheid, en de aanwezigheid van anderen, heeft geleid tot spanningen, moorden, wetgevingen, onderzoeken en bilaterale hatelijkheid tussen India en Bangladesh. Van de geschatte 15 miljoen illegale settlers in India, wonen er zo’n 1,5 miljoen in Assam.
De conflicten die hieruit voort vloeien draaien rond land en de controle over land. Probleem is dat in Assam, land overheen de decennia overgenomen is door ‘non-nationals’, deze verwerven ook steeds meer politieke macht. De settlers zouden landrechten hebben gekregen, in ruil voor een ‘fee’ dat ze gaven aan de “revenue staff”.
Rechtse regionale en nationale partijen zoals Asom Gana Parishad in Assam en de Bharatiya Janata Party menen dat de illegale migranten het land uitgezet moeten worden. Wijzen om illegale migratie tegen te gaan, gaat van het versterken van wetten tot het bouwen van hekkens aan de grens met Bangladesh. Ook worden werkvergunningen van zo’n 2 jaar uitgereikt aan diegenen die willen werken.
India zou een nationale wet omtrent vluchtelingen moeten maken, dit zou zorgen voor minder ondeduidelijkheden en zou ook de spanningen verminderen.
Where is the infrastructure?
Het probleem van immigratie heeft te maken met governance en infrastructuur. Vaak draaien law enforcement agencies aan de grens hun hoofd indien mensen de grens trachten over te steken. Er is ook een grote illegale handel tussen India en Bangladesh.
Conclusions
Wat heel belangrijk is om de groeiende radicalisering van de jongeren in de gemarginaliseerde regio’s te beperken. Vele regio’s zijn afgesloten van degelijk onderwijs, gezondheid en communicatiesystemen. Toch produceren zijn melk, rijst, fruit en groeten,…die van groot belang zijn voor de steden in de Assam Vallei. Het is deze contradictie die aangepakt moet worden, men moet de rurale gemenschappen meer ontwikkelen.
